Εμφάνιση αναρτήσεων με ετικέτα Διάφορα. Εμφάνιση όλων των αναρτήσεων
★ Η ΠΑΤΡΙΔΑ ΤΟΥ ΜΠΑΣΚΕΤ
Ήταν ένα κρύο και βροχερό χειμωνιάτικο απόγευμα του 1891 όταν ο Καναδός Τζιμ Νέισμιθ, ο νεαρός γυμναστής του Κολεγίου Σπρίνκγφιλντ της Μασσαχουσέττης, καθόταν προβληματισμένος στο γραφείο του. Σκεφτόταν πώς θα μπορούσε να δημιουργήσει ένα παιχνίδι για να παίζουν οι μαθητές του σε κλειστό χώρο και ταυτόχρονα να είναι ενδιαφέρον και θεαματικό. Η ώρα περνούσε κι άρχισε ν' απογοητεύεται. "Άδικα πονοκεφαλιάζω", είπε και εκνευρισμένος πέταξε στο καλάθι των σκουπιδιών ένα τσαλακωμένο χαρτί, που όση ώρα σκεφτόταν, το ταλαιπωρούσε στα χέρια του.
Το χάρτινο μπαλάκι μπήκε στο καλάθι και τότε ο Νέισμιθ, σαν να χτυπήθηκε από ηλεκτρικό ρεύμα. Πετάχτηκε όρθιος. Χτύπησε τα χέρια του και φώναξε σαν νέος Αρχιμήδης: "Εύρηκα". Η ενστικτώδης κίνηση που έκανε, του έδωσε την ιδέα πάνω στην οποία θα στήριζε το παιχνίδι.
Ο Νέισμιθ είχε σπουδάσει θρησκευτικά, αλλά τον κέρδισε ο αθλητισμός γιατί, όπως έλεγε κι ο ίδιος, "πιο εύκολα μπορώ να επηρεάσω τους νεαρούς να γίνουν Χριστιανοί μέσω του αθλητισμού, παρά με το κήρυγμα".
Ο επικεφαλής του αθλητικού τμήματος στο Σπρίνγκφιλντ είχε προετοιμάσει τον Νέισμιθ. Του επέστησε την προσοχή ότι οι μαθητές του ήταν "επαναστάτες", ότι οι παλιές ασκήσεις γυμναστικής τους άφηναν παντελώς αδιάφορους κι ότι έπρεπε να βρεθεί ένα νέο παιχνίδι που να τους αποσπάσει το ενδιαφέρον.
Ο οραματιστής Νέισμιθ σκεφτόταν: "θα είναι παιχνίδι με μπάλα, αλλά όχι ποδόσφαιρο που είναι επικίνδυνο. Οι παίκτες δεν θα μπορούν να τρέχουν με την μπάλα, άρα δεν θα γίνονται τάκλιν, άρα δεν θα υπάρχουν τραυματισμοί".
Το επόμενο πρόβλημα ήταν και το πιο βασικό. Πώς το παιχνίδι θα γινόταν ανταγωνιστικό.
Δηλαδή πώς θα σκόραραν οι παίκτες. Σκέφτηκε να βάλει ένα κουτί στο πάτωμα και να έριχναν εκεί οι παίκτες την μπάλα, αλλά αυτό ήταν ανέφικτο, καθώς οι αμυντικοί θα στέκονταν μπροστά και το παιχνίδι θα γινόταν τραχύ.
Έτσι αποφάσισε να βάλει τα κουτιά να κρέμονται πάνω από τα κεφάλια των παικτών.
Το επόμενο μέλημα του ήταν να βρει την κατάλληλη μπάλα. Αυτή του αμερικανικού ποδοσφαίρου ήταν εύκολο να κουβαληθεί από τους παίκτες και έτσι αποφάσισε ότι η μπάλα του ποδοσφαίρου ήταν η πιο κατάλληλη.
Το πρωί τις 21 Δεκεμβρίου του 1891 ο Νέισμιθ βρήκε τον κ. Στέμπινς, επιστάτη του κολεγίου και του ζήτησε δύο κουτιά. Ο επιστάτης απάντησε αρνητικά, αλλά είπε στον Νέισμιθ ότι έχει δύο καλάθια από ροδάκινα να του δώσει.
Ο Νέισμιθ πήρε τα καλάθια και τα κρέμασε στο μπαλκόνι του γυμναστηρίου, είχε ύφος 3 μέτρα και 5 εκατοστά. Αυτό το ύψος έχουν μέχρι και σήμερα τα καλάθια του μπάσκετ. Στις 11.30 ο Νέισμιθ περίμενε τους μαθητές του να τους παρουσιάσει το νέο παιχνίδι. Νωρίτερα τους είχε δείξει κι άλλα παιχνίδια, αλλά οι μαθητές του τα απέρριψαν, γελώντας ειρωνικά. Η αγωνία του νεαρού καθηγητή ήταν μεγάλη. "Ει, άλλο ένα νέο παιχνίδι" φώναξε ένας μαθητής, μόλις μπήκε στο γυμναστήριο.
"Δοκιμάστε κι αυτό και αν δεν σας αρέσει, δεν θα σας παρουσιάσω ποτέ κανένα άλλο" είπε ο Τζιμ.
Στη συνέχεια χώρισε τους 18 μαθητές του σε δύο ομάδες των 9 ατόμων και έβαλε τους δύο αρχηγούς να σταθούν στη μέση του γηπέδου. Πέταξε την μπάλα ψηλά ανάμεσα τους. Ήταν το πρώτο τζάμπολ.
Οι δύο νέοι πήδηξαν να διεκδικήσουν την μπάλα και ... ήταν γεγονός: το πρώτο παιχνίδι μπάσκετ είχε αρχίσει.Οι παίκτες, αφού δεν μπορούσαν να τρέχουν κρατώντας την μπάλα στα χέρια, άρχισαν να αλλάζουν πάσες και να προσπαθούν να τη βάλουν στο καλάθι.
Έκαναν αυτό που κάνουν σήμερα εκατομμύρια άνθρωποι σ' ολόκληρη τη γη. Έπαιζαν το πιο συναρπαστικό από όλα τα σπορ, αυτό που μαγνητίζει στις μέρες μας όλο τον κόσμο. Τα γέλια και οι φωνές των μαθητών του Νέισμιθ αντηχούσαν στο παλιό γυμναστήριο. Οι παίκτες, φορώντας μακρύ παντελόνι και μπλούζα, απολάμβαναν το νέο παιχνίδι και ο Νέισμιθ τους κοιτούσε γεμάτος περηφάνια.
Μετά από μισή ώρα παιχνιδιού κι ενώ είχε μπει ένα μόνο καλάθι, οι μαθητές ήταν εξουθενωμένοι, αλλά ευτυχισμένοι.Το "μικρόβιο" του μπάσκετ τους είχε κατακτήσει για τα καλό. Ρώτησαν το γυμναστή τους πότε θα μπορούσαν να ξαναπαίξουν αυτό το υπέροχο παιχνίδι. Έπαιζαν συχνά στη συνέχεια. Αυτός ήταν ο πρώτος αγώνας στην ιστορία του αθλήματος.
Τον Ιανουάριο του 1892, όταν οι μαθητές γύρισαν από τις διακοπές των Χριστουγέννων, άρχισαν να δίνουν αγώνες με τα γειτονικά σχολεία που κι αυτά είχαν αρχίσει να παίζουν το νέο παιχνίδι. Τα πρώτα ματς της εποχής έληγαν συνήθως με 3-2 ή με 2-1. Το κάθε καλάθι μετρούσε ένα πόντο. Το Μάρτιο της ίδιας χρονιάς, διοργανώθηκε στο Σπρίνγκφιλντ το πρώτο τουρνουά μπάσκετ. μεταξύ των μαθητών του κολεγίου. Διάφορες γυναίκες που παρακολουθούσαν τους αγώνες από το μπαλκόνι πρότειναν να παίξουν κι αυτές. Μόλις τελείωσαν οι αγώνες των αντρών, οι γυναίκες μπήκαν στο γήπεδο και έπαιξαν. Ήταν ένα πρωτόγνωρο θέαμα, καθώς φορώντας μακριά φουστάνια προσπαθούσαν να τρέξουν και να βάλουν την μπάλα στο καλάθι. Δεν το κατάφεραν, αλλά μην ξεχνάμε ότι αυτό που μετράει στον αθλητισμό είναι η προσπάθεια.
Την άνοιξη, το παιχνίδι μεταφέρθηκε έξω. Εκεί έστησαν δύο σιδερένιους πασσάλους και κρέμασαν σ' αυτούς τα καλάθια. Το μπάσκετ είχε ανοίξει τις πόρτες του και είχε ξεκινήσει για να κατακτήσει τον κόσμο.
Μια μέρα ένας φοιτητής, ονόματι Φρανκ Μάχαν, επισκέφτηκε τον Νέισμιθ στο γραφείο του.
-"Δρ. Νέισμιθ, πώς σκοπεύετε να ονομάσετε το νέο παιχνίδι;", τον ρώτησε.
Ο Νέισμιθ απάντησε ότι δεν είχε αποφασίσει ακόμη για το όνομα του παιχνιδιού.
-"Να το πούμε Νέισμιθ - μπολ", πρότεινε ο Μάχαν.
-"Αυτό το όνομα θα σκότωνε κάθε παιχνίδι", απάντησε γελώντας ο καθηγητής.
-"Τότε γιατί να μην το πούμε μπάσκετ - μπολ; Εξάλλου παίζεται με δυο καλάθια και μια μπάλα", αντιπρότεινε ο νεαρός.
Ο Νέισμιθ πετάχτηκε επάνω, έδωσε το χέρι του στον μαθητή του και του είπε:
-"Μπράβο, αυτά είναι το όνομα που του αξίζει".
Το ωραιότερο παιχνίδι του κόσμου είχε βρει το όνομα του. Ο Τζιμ Νέισμιθ ήταν ο πατέρας του και ο Φρανκ Μάχαν ο νονός του.
Η ονομασία μπάσκετμπολ -καλαθοσφαίριση στα ελληνικά- ήταν έμπνευση ενός εκ των μαθητών του.
Το άθλημα κέρδισε γρήγορα πολλούς θαυμαστές και διαδόθηκε σ' όλες τις ΗΠΑ. Τη δεκαετία του 1920 υπήρχαν εκατοντάδες ομάδες, επαγγελματικές αλλά και ερασιτεχνικές, κάτω από την «ομπρέλα» της Διακολεγιακής Αθλητικής Ένωσης, προδρόμου του γνωστού μας NCAA.
Το μπάσκετμπολ εισήχθη και στους Ολυμπιακούς Αγώνες του Βερολίνου το 1936, ενώ ως άθλημα επίδειξης είχε πρωτοπαρουσιαστεί το 1904, στους Ολυμπιακούς Αγώνες του Αγίου Λουδοβίκου. Οι γυναίκες έπαιξαν για πρώτη φορά μπάσκετ στους Ολυμπιακούς Αγώνες του Μόντρεαλ το 1976.
Το επαγγελματικό μπάσκετ έφτασε στην κορύφωσή του το 1946 με τη δημιουργία του ΝΒΑ, που σήμερα θεωρείται ό,τι το καλύτερο έχει να επιδείξει το άθλημα σε επίπεδο πρωταθλήματος. Στις 18 Ιουνίου του 1932 ιδρύθηκε η Παγκόσμια Ομοσπονδία Μπάσκετ, γνωστή με τα αρχικά FIBA, από εκπροσώπους οκτώ χωρών, ανάμεσά τους και της Ελλάδας.
Στη χώρα μας, ο πρώτος αγώνας μπάσκετ είχε παιχτεί 14 χρόνια νωρίτερα, το 1918, στο γήπεδο της ΧΑΝ Αθηνών. Οι δύο ομάδες χρησιμοποίησαν δύο ανεστραμμένες καρέκλες για καλάθια και μία μπάλα ποδοσφαίρου. Μεταξύ των πρώτων παικτών ήταν και ο Μάικ Στεργιάδης, που υπήρξε μαθητής του Νέισμιθ στο κολέγιο του Σπρίνγκφιλντ. Οι ελληνικές ομάδες με κορυφαίες τον Παναθηναϊκό, τον Άρη και τον Ολυμπιακό, θεωρούνται από τις καλύτερες της Ευρώπης.
Η Αμερική είναι η πατρίδα του Μπάσκετ και όπως είναι φυσικό εκεί το μπάσκετ έχει τη μεγαλύτερη παράδοση και έγινε από τα πρώτα του βήματα ιδιαίτερα δημοφιλές. Το αμερικάνικο πρωτάθλημα μπάσκετ γνωστό ως NBA είναι μια μεγάλη βιομηχανία θεάματος με ένα τεράστιο κύκλο χρημάτων και δραστηριοτήτων. Από τα γήπεδα, τις ομάδες, τους παίκτες, τους προπονητές, τις μασκώτ, τις μαζορέτες, τις τηλεοπτικές μεταδόσεις, τους χορηγούς, όλα υποστηρίζουν ένα άψογα οργανωμένο και άκρως επαγγελματικο ομαδικό άθλημα που είναι ένα από τα διαμάντια της Αμερικάνικης βιομηχανίας του θεάματος. Δεν είναι τυχαία το κορυφαίο πρωτάθλημα στον κόσμο, με εκατομμύρια φίλους ανά τον κόσμο...
★ HALLOWEEN
Κάθε χρόνο το βράδυ της 31ης Οκτωβρίου, παράξενα και «τρομακτικά» πράγματα συμβαίνουν στη Βόρειο Αμερική. Φωτισμένες κολοκύθες, ανθρώπινοι σκελετοί, χαρούμενα φαντάσματα, μάγισσες καβάλα σε σκούπες κάνουν την εμφάνισή τους στους δρόμους των αμερικανικών πόλεων. Παιδιά γυρίζουν από σπίτι σε σπίτι τραγουδώντας και οι νοικοκύρηδες τους προσφέρουν κέικ η ζαχαρωτά για την ανάπαυση των ψυχών.
Οι ΗΠΑ και ο Καναδάς γιορτάζουν το Χάλογουιν (Halloween), μια γιορτή με μαζική συμμετοχή που θυμίζει καρναβάλι και κάλαντα μαζί, όπου ο φόβος δύσκολα ξεχωρίζει από το γέλιο και ο τρόμος από το ξεφάντωμα. Σύμφωνα με τη Στατιστική Υπηρεσία των ΗΠΑ, 36,1 εκατομμύρια παιδιά συμμετείχαν στο Halloween την περασμένη χρονιά και επισκέφθηκαν 108 εκατομμύρια σπίτια.
Ο όρος Halloween είναι συνεπτυγμένη μορφή των λέξεων All-Hallow-even και σημαίνει το «Βράδυ πριν από την Ημέρα των Αγίων Πάντων», που γιορτάζεται την 1η Νοεμβρίου στις καθολικές χώρες. Η γιορτή χάνεται στα βάθη των αιώνων. Έχει ειδωλολατρικές ρίζες και σχετίζεται με τη λατρεία των Δρυίδων από τους Κέλτες στην Ιρλανδία.
Πιστεύεται ότι οι ψυχές των ανθρώπων που πέθαναν κατά τη διάρκεια του έτους ψάχνουν να μπουν σ' ένα σώμα για να κερδίσουν την αθανασία. Οι ζωντανοί από την πλευρά τους, ντυμένοι με παράξενα κοστούμια και κάνοντας θόρυβο, προσπαθούν να φοβίσουν και να διώξουν τα πνεύματα. Τη γιορτή έφεραν στην Αμερική ιρλανδοί μετανάστες κάπου στα μέσα του 19ου αιώνα.
Οι χριστιανικές οργανώσεις αντιδρούν, θεωρώντας ότι το έθιμο έχει ειδωλολατρικές ρίζες και σατανιστική χροιά. Το Βατικανό το βλέπει σαν ένα παιδικό παιγνίδι και γι' αυτό το συγχωρεί.
Τη μέρα αυτή περιμένουν πώς και πώς οι ζαχαροπλάστες της Αμερικής. Ο τζίρος σε γλυκά και ζαχαρωτά την ημέρα του Halloween υπερβαίνει κατά πολύ τον αντίστοιχο των Χριστουγέννων, του Αγίου Βαλεντίνου και του Πάσχα.
Καλύτερο υλικό δεν θα μπορούσε να υπάρξει για τους ανθρώπους του κινηματογράφου. Εκτός από τις ταινίες τρόμου, αρκετές άλλες έχουν για φόντο τους τη βραδιά του Halloween, από τη βουβή κωμωδία του 1904 Halloween Night at the Seminary, ως την πρόσφατη παρωδία Scary Movie. Ταινία αναφοράς για τη γιορτή παραμένει το θρίλερ τρόμου Halloween, παραγωγής 1978, του μετρ Τζον Κάρπεντερ, με πρωταγωνιστές τους Ντόναλντ Πλέζανς και Τζέιμι Λι Κέρτις.
★ ΤΟ ΕΘΝΙΚΟ ΑΘΛΗΜΑ ΤΩΝ ΗΠΑ
Το Baseball δημιουργήθηκε στην Αμερική κατά τα μέσα της δεκαετίας του 1840, ενώ το πρώτο ιστορικά καταγεγραμμένο παιχνίδι που έμοιαζε στο σημερινό Baseball παίχτηκε στις 19 Ιουνίου 1846, ανάμεσα στους New York Nine και τους Knickerbockers, οι οποίοι παρά το γεγονός ότι ήταν οι πρώτοι που είχαν καταγράψει τους κανόνες του παιχνιδιού έναν χρόνο νωρίτερα, έχασαν από τους Nine με το εντυπωσιακό 23-1.
Τους κανόνες αυτούς είχε συγκεντρώσει ο Alexander Cartwright, γεγονός που πλέον γίνεται δεκτό από όλους τους αθλητικούς ιστορικούς. Έτσι,θεωρείται άκυρη η θεωρία που ήθελε το Baseball να το συλλαμβάνει εκ του μηδενός τo 1839 ο Abner Doubleday, στο Cooperstown της Νέας Υόρκης. Παρά το γεγονός ότι αυτή η ιστορία αντιμετωπίζεται πλέον ως αστικός μύθος, η συγκεκριμένη πόλη παραμένει η ιερή μέκκα του Αθλήματος όπου μάλιστα στεγάζεται και το Hall of Fame.
Πριν γίνει πάντως η εμφάνιση του Baseball είχαν αναπτυχθεί στις ανατολικές πολιτείες των ΗΠΑ αρκετά παιχνίδια που είχαν ως κύριο χαρακτηριστικό την απόκρουση μίας μπάλας με κάποιου είδους ξύλινο μπαστούνι και ονομάζονταν rounders, town-ball και άλλα.
Βασικός πρόγονος όλων αυτών των παιχνιδιών ήταν φυσικά το Κρίκετ. Ήταν σαφές όμως ότι οι μετανάστες που έφταναν επί πολλά χρόνια στην νέα αυτή χώρα (κυρίως ως εξόριστοι από την Αγγλία) δεν θυμόντουσαν ακριβώς πως παιζόταν το παιχνίδι, ή έκαναν παρεμβάσεις αφαιρώντας και προσθέτοντας διάφορα χαρακτηριστικά του Κρίκετ, όπως για παράδειγμα τα τρία κάθετα ξύλα που είναι μπηγμένα στο έδαφος και αποτελούν τον στόχο του bawler (δηλαδή του ρίπτη, ο οποίος στο Baseball έχει μετονομαστεί σε pitcher). Κάτι ανάλογο έχει γίνει και με το Rugby και το Αμερικάνικο ποδόσφαιρο, καθώς και με το Αυστραλέζικο ποδόσφαιρο, το οποίο για παράδειγμα παίζεται σε ένα γήπεδο ίδιο με αυτό του Κρίκετ, διότι απλά στην Αυστραλία αυτό ήταν πιο πρόσφορο.
Το Baseball για πολλά χρόνια συμπλήρωνε τους Ολυμπιακούς Αγώνες ως άθλημα επίδειξης, κάτι που ξεκίνησε το 1904 από το Saint Louis και συνεχίστηκε για αρκετά χρόνια μετά. Το 1984 και το 1988 έκανε ήμιεπίσημη εμφάνιση ως άθλημα υπό δοκιμή και τελικά μπήκε στο κανονικό πρόγραμμα από το 1992 στην Βαρκελώνη. Η τελευταία φορά που παίχτηκαν επίσημοι Ολυμπιακοί Αγώνες Baseball ήταν στο Πεκίνο το 2008. Αυτή τη στιγμή πάντως η IBAF (η Παγκόσμια Ομοσπονδία Baseball) προσπαθεί να το επαναφέρει στο πρόγραμμα.
Κύριος λόγος που οδήγησε την Διεθνή Ολυμπιακή Επιτροπή να αφαιρέσει το παιχνίδι από το πρόγραμμά της ήταν το γεγονός ότι την εποχή που διοργανώνονται οι θερινοί αγώνες, στην Αμερική βρίσκεται σε πλήρη εξέλιξη το πρωτάθλημα οπότε οι επαγγελματίες παίκτες αποκλείεται να το εγκαταλείψουν για να αγωνιστούν στους Ολυμπιακούς. Έτσι, από τότε που έγινε σαφές ότι ο ΔΟΕ θα αφαιρούσε το Baseball από τους Ολυμπιακούς ξεκίνησε η δημιουργία ενός ανεξάρτητου τουρνουά εθνικών ομάδων με επαγγελματίες. Πρόκειται για το World Baseball Classic το οποίο διοργανώνεται κάθε τέσσερα χρόνια τον Μάρτιο, οπότε έχει πάρει την ανάλογη θέση που έχει το Μουντιάλ για το ποδόσφαιρο, καθώς σε αυτή τη διοργάνωση συμμετέχουν και επαγγελματίες παίκτες.
Οι παλαιότερες και πιο σημαντικές διοργανώσεις είναι τα δυο πρωταθλήματα στις Ηνωμένες Πολιτείες, το American League και το National League. Η αποκορύφωση αυτών, καλείται «World Series» όπου οι δυο πρωταθλήτριες παίζουν μια τελική σειρά αγώνων για την ανακήρυξη της καλύτερης ομάδας στον Κόσμο εκείνη την χρονιά. Το world series διεξάγεται από το 1903 και θεωρείται ένα από τα μεγαλύτερα αθλητικά γεγονότα παγκοσμίως.
Σε διεθνές επίπεδο σημαντικότερη διοργάνωση είναι το παγκόσμιο πρωτάθλημα ή «World Baseball Classic», όπως είναι η επίσημη ονομασία του, το οποίο διοργανώνει η Διεθνής Ομοσπονδία Μπέιζμπολ από το 2002.
Σκοπός παιχνιδιού
Το Baseball είναι άθλημα αναπόσπαστα δεμένο με τις ΗΠΑ και την αμερικάνικη κουλτούρα. Παίζεται από δύο ομάδες των εννέα (9) παικτών η κάθε μία. Ο αγώνας δεν έχει προκαθορισμένο χρόνο και αποτελείται από εννέα γύρους (innings). Νικήτρια αναδεικνύεται η ομάδα που θα σημειώσει περισσότερους πόντους (runs) στη διάρκεια του αγώνα. Κάθε γύρος τελειώνει όταν οι δύο ομάδες έχουν παίξει εναλλάξ από μία φορά στην επίθεση και στην άμυνα. Το παιχνίδι ξεκινάει με το πέταγμα της μπάλας από τον ρίπτη της αμυνόμενης ομάδας, στον υποδοχέα (catcher) συμπαίκτη του, που βρίσκεται πίσω από την αρχική βάση (home plate) και φοράει ένα μεγάλο γάντι. Ακόμη τρεις παίκτες της αμυνόμενης ομάδας, βρίσκονται στις τρεις υπόλοιπες βάσεις και ένας συμπαίκτης τους καταλαμβάνει θέση κατά μήκος της γραμμής που ενώνει τη 2η με την 3η βάση. Το πέταγμα είναι επιτυχημένο όταν προσπεράσει τον μπάτερ (ο παίκτης που κρατάει το ρόπαλο) της επιτιθέμενης ομάδας, μέσα στα όρια της ζώνης χτυπήματος (strike zone).
Σκοπός της επιτιθέμενης ομάδας είναι να χτυπήσει ο μπάτερ τη μπάλα με το ρόπαλο μακριά εντός των ορίων του γηπέδου, ώστε να κερδίσει χρόνο, να περάσει τρέχοντας με φορά αντίθετη των δεικτών του ρολογιού τις τρεις βάσεις και να επιστρέψει στην αρχική. Τότε σημειώνει έναν πόντο. Σκοπός της αμυνόμενης ομάδας είναι να προφυλάξει τις τρεις βάσεις της. Αυτό μπορεί να γίνει με τρεις τρόπους: α) όταν ο μπάτερ αδυνατεί να αποκρούσει τρεις έγκυρες ρίψεις, οπότε βγαίνει από το παιχνίδι β) όταν ένας παίκτης της καταφέρει με την μπάλα στα χέρια να ακουμπήσει μία από τις βάσεις πριν από τον επιτιθέμενο μπάτερ και γ) όταν ένας παίκτης της καταφέρει να πιάσει την μπάλα που εξοστρακίστηκε από το ρόπαλο του μπάτερ, προτού αυτή ακουμπήσει στο έδαφος.
Όταν η αμυνόμενη ομάδα καταφέρει να βγάλει εκτός παιχνιδιού τρεις μπάτερ της επιτιθέμενης ομάδας έχει περάσει μισός γύρος (inning) και στη συνέχεια οι δύο ομάδες αλλάζουν ρόλους. Στο τέλος των 9 γύρων νικήτρια είναι η ομάδα με τους πιο πολλούς πόντους. Εάν οι δύο ομάδες είναι ισόπαλες τότε παίζεται ένας επιπλέον γύρος ή και παραπάνω εάν χρειασθεί έως ότου αναδειχθεί νικητής.
Το εθνικό άθλημα των Ηνωμένων Πολιτειών...
